เรื่องมันมีอยู่ว่า

ความจริงก็คือ
ในขณะที่เราคิดถึง
คนๆนึงตลอดเวลา
เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึง
คนอื่นอยู่ก็เป็นได้
และบางครั้งก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา
โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน
บางครั้งการได้ฝันไปคนเดียว
มันก็ดีกว่าการได้รับรู้
ความจริงที่ว่า…สิ่งเรา
คิดทั้งหมด มันคือ..
ความฝันของเราเอง
เพียงคนเดียว
ฉะนั้นไม่แปลกเลย
ที่คนส่วนใหญ่เลือกที่
จะจ่อมจมกับความฝัน
มากกว่าการที่ได้รับ
รู้ความจริง
การไม่เป็นที่ 1
ในใจเค้าไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า….
เราอาจเป็นที่ 2
ซึ่งมันก็ยัง
ดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4 ….
และหากเราเป็นที่ 10
ในใจเค้า…
ก็ขอให้คิดไว้ว่าดีกว่า
เราไม่มีความสำคัญอะไร
ในใจเค้าเลย.
มันอาจต้องมีน้ำตาบ้าง
ในการยอมรับความจริงที่ว่า
เราไม่ใช่ที่ 1
แต่โปรดจำไว้เถอะว่าหาก
หัวใจของคุณ
ยังไม่ร้องไห้ออกมาดังๆ
พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า…
ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว
โปรดห้ามใจเถอะ
ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้….
ก็จงชอบต่อไปเถอะ
การรักใครซักคน
ไม่ต้องการความพยายาม….
การตัดใจต่างหาก
ที่ต้องการ
ความพยายามอย่างมากมาย
ลองชั่งน้ำหนักใจเราดูซิ
ว่าความสุขที่คุณได้สบตาเค้า
กับความทุกข์ยาม
ที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า
อันไหนมันหนักหนากว่ากัน
*ให้กับทุกคน*

เครดิต : ไม่ทราบแหล่งที่มาตั้งต้นครับ แต่เพราะและกินใจดีครับ